أطراف آن مضر نباشد در اين صورت أحوط جمع است ما بين وضوء با جبيره باين كه أطراف چشم را بشويد وچيزى بر روى چشم بگذارد وبر آن مسح كند وما بين تيمم ( مسألة 12 ) محل فصد داخل در جروح است پس اگر تطهير وشستن آن مضر باشد كفايت مىكند مسح بر كهنه كه بر آن گذاشته اگر از يد از متعارف را نگرفته باشد والا آن را باز كند ومقدار زايد از متعارف را بشويد وبعد كهنه را بگذارد بر موضع فصد وبر آن مسح كند واگر از أصل مكشوف است نيز أطراف آن را بشويد وروى آن را كهنه گذارد ومسح كند واگر أطراف فصد زيادتر از قدر متعارف خونين باشد ونتواند تطهير كند آن را جمع كند ما بين جبيره وتيمم ( مسألة 13 ) در جريان حكم جبيره فرق نيست ما بين اين كه آن جرح ونحو آن باختيار خود شخص حادث شده باشد يا بدون اختيار ( مسألة 14 ) هر گاه چيزى چسبيده باشد بر عضوى از أعضاء صحيحه وضو وممكن نباشد ازاله آن يا انكه در ازاله آن جرح ومشقتى باشد كه متحمل آن نتواند بشود مانند قير ونحو آن حكم جبيره در آن جارى است وأحوط بجا اوردن تيمم است نيز ( مسألة 15 ) هر گاه ظاهر جبيره پاك باشد ضرر نمىرساند نجس بودن باطن آن ( مسألة 16 ) اگر ظاهر جبيره مغصوب باشد جايز نيست مسح بر آن پس واجب است آن را تبديل كند بلكه اگر باطن آن مغصوب باشد نيز مشكل است مگر بر وجهي باشد كه مسح ظاهر تصرف در آن نباشد وأين هم مشكل است واگر ممكن نباشد تبديل مغصوب يا مضر باشد پس اگر تالف محسوب باشد جايز است مسح بر آن وعوض آن را بايد بدهد وأحوط استرضاء از مالك است واگر چيزى است كه بعد از برء مىتواند آن را بمالكش رد كند واجب است استرضاء از مالك اگر ممكن باشد ولو بمثل خريدن يا اجاره كردن واگر ممكن نباشد أحوط جمع است ما بين تيمم ووضوء باقتصار بر شستن أطراف آن ( مسألة 17 ) شرط نيست در جبيره اين كه مما تصح فيه الصلاة باشد پس اگر حرير يا طلا يا جزء حيوان غير مأكول اللحم باشد ضرر ندارد پس آنچه مضر است نجس بودن ظاهر آن يا مغصوب بودن آن است ( مسألة 18 ) ما دام كه خوف دارد از برداشتن جبيره حكم آن جارى است هر چند احتمال برء زخم يا نحو آن بدهد واگر بعد معلوم شد كه پيشتر برء حاصل بوده است وحاجت ببقاء آن نبوده اعاده اعمال گذشته لازم نيست بلى اگر مظنه دارد كه برء حاصل شده وخوف برداشتن جبيره هم نباشد واجب است برداشتن آن ( مسألة 19 ) هر گاه ممكن باشد برداشتن جبيره وشستن